Ανάλυση & Ερμηνεία Των Διεθνών Σχέσεων Και Εξελίξεων

H Άγκυρα στρέφεται κατά της Αθήνας με τα μάτια στραμμένα στο εσωτερικό της

της Συντακτικής ομάδας του Nonaligned

0 82

Ο Άρειος Πάγος, μετά από εφτά μήνες, αποφάσισε την μη έκδοση για τους οκτώ Τούρκους αξιωματικούς. Απορρίπτοντας το αίτημα των τουρκικών αρχών, το ανώτατο δικαστήριο συμμερίστηκε τα επιχειρήματα των φερόμενων ως πραξικοπηματιών, περί μη δίκαιης δίκης στην Τουρκία και περί του κινδύνου να υποστούν βασανιστήρια ή ακόμη και να χάσουν τη ζωή τους. Η Αθήνα κρατώντας  ασφαλή απόσταση από το ζήτημα και μη προσπαθώντας να δώσει πολιτική χροιά στο γεγονός, άφησε τη δικαιοσύνη να πράξει το αυτονόητο για ένα δυτικό κράτος. Τη μη έκδοση, δηλαδή, ανθρώπων, σε μια χώρα που κινδυνεύουν να βασανιστούν ή ακόμα και να δολοφονηθούν.

Η απάντηση της Άγκυρας δεν άργησε να έρθει. Το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών εξαπέλυσε επίθεση κατά της Αθήνας, τονίζοντας ότι η απόφαση ουσιαστικά «προστατεύει τους εμπλεκόμενους στο πραξικόπημα» και προσέθεσε πως «οι ελληνικοί θεσμοί απέτυχαν στον πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία», κάνοντας λόγο για «απόφαση ενάντια στις διεθνείς αρχές». Αναλυτικά, δήλωσε πως «οι ελληνικές αρχές, οι οποίες μέχρι σήμερα έχουν επίσης εμποδίσει την έκδοση μελών τρομοκρατικών οργανώσεων, όπως του DHKPC και του ΡΚΚ, αποδεικνύουν με αυτή την απόφαση για μια ακόμη φορά, ότι η Ελλάδα, σύμμαχος και γειτονική χώρα, αρνείται τις ελάχιστες υποχρεώσεις της ως προς την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και της εγκληματικότητας». Ενώ η ανακοίνωση κλείνει  με κατηγορίες γύρω από τη παραβίαση του διεθνούς δικαίου, καταλήγει στο ότι «οι επιπτώσεις στις διμερείς μας σχέσεις, η συνεργασία μας κατά της τρομοκρατίας  και σε άλλα διμερή και πολυμερή πεδία από αυτή την απόφαση, η οποία θεωρούμε ότι έχει πολιτικά κίνητρα, θα πρέπει επίσης να αξιολογηθεί διεξοδικά».

Είναι προφανές πως οι απειλές της Άγκυρας σχετίζονται κυρίαρχα με δύο ζητήματα. Το ένα είναι το Κυπριακό και δευτερευόντως το ζήτημα του προσφυγικού. Γνωρίζοντας πως και τα δύο ζητήματα είναι καίριας σημασίας για την Ελλάδα, ο Ερντογάν φαίνεται έτοιμος για ακόμα μια φορά να «τζογάρει» χωρίς κανένα σχέδιο. Αυτό και μόνο αρκεί για να τον καταστήσει πραγματικά επικύνδυνο για την ασφάλεια και τη σταθερότητα της ευρύτερης περιοχής.

Είναι πιο εμφανές από ποτέ, πως ο Ερντογάν, όσο και αν επιχερεί να το αποκρύψει, κινείται πλέον σπασμωδικά, αντιμετωπίζοντας τη μια ήττα μετά την άλλη. Όσον αφορά το Ιράκ, αδυνατεί να συμμετάσχει στις επιχειρήσεις κατά του Ισλαμικού Κράτους, κρατώντας τις δυνάμεις του στο στρατόπεδο Μπασίκα μετά τη κυριαρχία των σιιτικών πολιτοφυλακών και των Πεσμεργκά. Στη Συρία οι Κούρδοι του YPG έχουν εδραιώσει τη κυριαρχία τους στο βόρειο κομμάτι ενώ έχουν ήδη ξεκινήσει την εκστρατεία για την ανακατάληψη της Ράκα. Την ίδια στιγμή, απονομιμοποιείται συνεχώς  στα μάτια ολόκληρης της Ευρώπης, ενώ ο χαρακτηρισμός «Σουλτάνος», μοιάζει γραφικός όσο και αληθινός συν τω χρόνω.

Ο Ερντογάν κοιτάει προς την Αθήνα χωρίς όμως να χάνει στιγμή την προσοχή απο το εσωτερικό του μέτωπο. Η βία και ο αυταρχισμός που επιδεικνύει εκεί προκειμένου να νομιμοποιηθούν, απαιτούν την οικοδόμηση μιας νέας θεωρίας και μιας νέας ταυτότητας , μέσα σε ένα ομολογουμένως εύθραυστο σκηνικό. Το πρότυπο του νεο-οθωμανικού εθνικισμού αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά, ενώ παράλληλα διαμορφώνεται και ο «κύκλος των συμμάχων της τρομοκρατίας» που αυτή τη φορά θα συμπεριλαμβάνει και την Ελλάδα, μετά τον Άσαντ, τον Γκιουλέν, τις ΗΠΑ και πολλούς άλλους.

Ο Ερντογάν ήξερε πως η υπόθεση Οτσαλάν, δεν θα επαναλαμβανόταν. Μόνος στόχος του και μόνη του σωτηρία πια, η συνταγματική μεταρρύθμιση. Η μοναδική δηλαδή ευκαιρία που μπορεί να παρατείνει για λίγο ακόμα τη πύρρειο νίκη του περασμένου καλοκαιριού

Θα μπορούσε να σας αρέσει

Αφήστε μίαν απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα κοινοποιηθεί.