Ανάλυση & Ερμηνεία Των Διεθνών Σχέσεων Και Εξελίξεων

Η Τουρκία σε κρίση

του Χρήστου Λουτράδη*

0 145

Ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια που έχει να αντιμετωπίσει κάποιος που προσπαθεί να αναλύσει τα τεκταινόμενα της Τουρκίας, είναι η ταχύτητα των εξελίξεων και η πολυπλοκότητα των συνθηκών που βιώνει η γειτονική μας χώρα.

H Τουρκία από το καλοκαίρι και έπειτα είναι μια εντελώς διαφορετική χώρα. Μια χώρα που με πρόφαση ένα πραξικόπημα μετατρέπεται σταδιακά μεν αλλά με γοργούς ρυθμούς σε δικτατορία με απρόβλεπτες συνέπειες για την ίδια αλλά και την θέση της στη γεωπολιτική σκακιέρα της ευρύτερης περιοχής.

Ο Τούρκος Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν έχοντας απωλέσει το οποιοδήποτε φύλο δημοκρατικής νομιμοποίησης που τον διατηρούσε στην εξουσία τα προηγούμενα χρόνια προχωράει, σε συνεργασία με τους εθνικιστές ‘Γκρίζους Λύκους΄ στην εγκαθίδρυση ενός καθεστώτος που δεν θα διαφέρει και πολύ από άλλα καθεστώτα της Μέσης Ανατολής όπως του Ιράκ ή της Συρίας, όπου ένα πολιτικό κόμμα ήλεγχε όλες τις δομές εξουσίας του κράτους.

Η εκστρατεία εκκαθάρισης του κρατικού μηχανισμού από τον Ταγίπ Ερντογάν με αφορμή το αποτυχημένο και ορφανό, μέχρι στιγμής, πραξικόπημα, πέρα από το διχασμό που δημιουργεί σε μια ήδη διχασμένη κοινωνία, επιτρέπει και την δημιουργία ενός κενού εξουσίας σε σημαντικούς μηχανισμούς της κρατικής εξουσίας, όπως η Αστυνομία, ο στρατός αλλά και οι μυστικές υπηρεσίες. Κενό εξουσίας και διοίκησης που φαίνεται ότι έχει αρχίσει να αφήνει τα πρώτα του σημάδια ειδικά στο τομέα της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας, όπως δείχνουν και τα τελευταία τρομοκρατικά χτυπήματα που έχουν πλήξει την γειτονική μας χώρα.

Πέρα όμως από το ισχυρό πρόβλημα ασφαλείας , ο Ταγίπ Ερντογάν , έχει να αντιμετωπίσει και μια ισχυρότερη ‘έκρηξη’ που στοχεύει στο ίδιο το πολιτικό-ιδεολογικό οικοδόμημα του Τούρκου Προέδρου : Την διαφαινόμενη κατάρρευση της Τουρκικής Οικονομίας. Η μείωση του Τουριστικού ρεύματος, η απαξίωση του χρηματιστηρίου σε συνδυασμό και με την πτώση ενός μοντέλου οικονομίας στηριζόμενο μονοδιάστατα στην θεοποίηση της κατανάλωσης δημιουργούν συνθήκες πλήρους κατάρρευσης για την Τουρκική οικονομία που με δυσκολία θα καταφέρει να χειριστεί ένας ηγέτης που δεν ελέγχει τις βασικές δομές εξουσίας του κράτους του.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η επαναφορά μιας εθνικιστικής και μισαλλόδοξης ρητορικής από τον Τούρκο Πρόεδρο και στελέχη της κυβέρνησης του που έχουν ως βαθύτερο στόχο τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης προς ένα ξένο εχθρό, υπαίτιο για τα δεινά της Τουρκικής κοινωνίας.

Στο πεδίο όμως που θα κριθεί η θέση της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή μας είναι η αντιμετώπιση του Συριακού ζητήματος. Η εμπλοκή της γειτονικής μας χώρας στον Συριακό εμφύλιο σε συνδυασμό με την παρουσία δυνάμεων όπως η Ρωσία και το Ιράν αλλά και η σημαντικότητα του Κουρδικού στοιχείου στην περιοχή δημιουργούν δεδομένα που δεν θα κρίνουν μόνο το μέλλον της Συρίας αλλά και την γεωπολιτική θέση της Τουρκίας. Τα μέχρι στιγμής δεδομένα δείχνουν ότι μολονότι οι Ρώσο-Τουρκικές σχέσεις δείχνουν να έχουν εξομαλυνθεί σε σχέση με το παρελθόν, κανείς δεν μπορεί να προδικάσει ποιο θα είναι το αποτέλεσμα του συμβιβασμού ανάμεσα σε όλες αυτές τις δυνάμεις και κυρίως ποιος, και αν, θα στεφθεί νικητής. Το δεδομένο είναι ότι και οι τρεις αυτές χώρες, αλλά και οι ΗΠΑ, αν και εκ πρώτης όψεως έχουν κοινές επιδιώξεις, τον τερματισμό του Συριακού Εμφυλίου, είναι σχεδόν σίγουρο ότι διαβάζουν με διαφορετικό τρόπο τον χαρακτήρα που θα έχει η επόμενη ημέρα στην Συρία και κυρίως πως θα καλυφθεί το κενό εξουσίας που έχει ήδη δημιουργηθεί.

Τα παραπάνω δεδομένα δημιουργούν σίγουρα την εντύπωση ότι η Τουρκία τουλάχιστον όπως την είχαμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια έχει τελειώσει. Και αυτό είναι μια πραγματικότητα που θα πρέπει να αρχίσουμε να συμβιώνουμε μαζί της. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι με αφορμή την διολίσθηση της Τουρκίας σε αυταρχικούς, αδιέξοδους, δρόμους θα πρέπει να επιτρέψουμε στις φωνές του εθνικισμού και μισαλλοδοξίας να ρίξουν σπόρους και στην Ελληνική κοινωνία. Η διολίσθηση αυτή δεν ισούται με αυτόματη αύξηση των προβλημάτων στις Ελληνο-Τουρκικές σχέσεις αλλά με αυξημένη διπλωματική επαγρύπνηση από την πλευρά μας. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο.

*Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1983. Αποφοίτησε από το Τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστήμιου. Μετά το πέρας των προπτυχιακών του σπουδών πραγματοποίησε Msc στο Πανεπιστήμιο του Έσσεξ , στην Μεγάλη Βρετανία. Ο τίτλος του μεταπτυχιακού ήταν Media, Culture and Society. Κατά την διάρκεια των σπουδών του πραγματοποίησε πρακτική άσκηση στο Thomson Reuters.Συνεργάστηκε με τις εφημερίδες, Real News , Hurriyet Daily News και τον τηλεοπτικό σταθμό Russia Today. Έχει αρθρογραφήσει σε ιστοσελίδες για θέματα πολιτικού ενδιαφέροντος όπως η Athens Voice και η real.gr. Αυτή την περίοδο αρθρογραφεί στην Ηuffigton Post.

Θα μπορούσε να σας αρέσει

Αφήστε μίαν απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα κοινοποιηθεί.