Ανάλυση & Ερμηνεία Των Διεθνών Σχέσεων Και Εξελίξεων

Nα μην γίνουμε μάρτυρες ενός ακόμα πραξικοπήματος

του Samir Kadar

0 129

Για ακόμα μια φορά τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης αποφάσισαν να παρουσιάσουν στους τηλεοπτικούς δέκτες εικόνες από την Βενεζουέλα. Όπως πάντα με έντονες εικόνες, συγκρούσεις και μπόλικη δόση βίας αλλά με ελάχιστες πληροφορίες ακόμα και για αυτό που οι ίδιοι επιλέγουν να μας παρουσιάσουν, συνέχισαν αυτή τη διεθνή αλλά και πρωτοφανή επίθεση κατά της κυβέρνησης Μαδούρο.

Όσο και αν προσπαθούν να το αποκρύψουν, αυτό που συντελείται στη Βενεζουέλα είναι μια συνεχιζόμενη προσπάθεια πολιτικής αποσταθεροποίησης της κυβέρνησης από το συνασπισμό κομμάτων της αντιπολίτευσης και των κοινωνικών τους συμμαχιών. Πάνω σε μια κυριολεκτικά  καθημαγμένη και διαλυμένη  οικονόμια και με τη κοινωνία σκληρά ταξικά διαχωρισμένη σε δύο κομμάτια, η όξυνση της βίας που λαμβάνει χώρα απο τη πλευρά της αντιπολίτευσης παίρνει πρωτοφανή έκταση.

Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα του κόσμου είχαμε αυτή τη κατάσταση, η διεθνής κοινότητα θα καταδίκαζε τις επιθέσεις αποσταθεροποίησης μιας Δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης-εκλεγμένης χωρίς υποψεία νοθείας- και θα αποθάρρυνε αυτές τις διαδηλώσεις-τις οποίες όμως αποδεδειγμένα στήριζε και συνεχίζει να στηρίζει-. Σε παρόμοιες εικόνες από οποιαδήποτε άλλη γωνία του κόσμου η κυρίαρχη αφήγηση θα έσπευδε να υπενθυμίσει το πόσο επικίνδυνες για την ομαλότητα και την δημοκρατία είναι οι διαδηλώσεις, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για τον εμφύλιο που έρχεται.

Αυτό που σήμερα συντελείται σε μια κυριολεκτικά διαλυμένη χώρα είναι το τελευταίο κομμάτι της ύστατης προσπάθειας διάλυσης του τσαβισμού στη χώρα. Η ύστατη προσπάθεια να  διαλύσουν αυτό που επι 15 χρόνια δεν κατάφεραν να εξαφανίσουν, αυτό που από το 2000 είχε σταθεί σαν άλλος Δαβιδ στα πόδια του Γολιάθ.

Αυτό που εμείς επιχειρούμε να αναδείξουμε δεν είναι όμως η συμφωνία μας ή όχι με τη κυβέρνηση Μαδούρο αλλά η ανάδειξη κάποιων στοιχείων που σκόπιμα αποκρύπτονται. Η κυβέρνηση αυτή παρ ότι λησμονάται από πολλούς είναι μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβένρηση από τη πλειοψηφία του λαού, με ελεύθερο κοινοβούλιο και χωρίς περιορισμούς στην ενημέρωση και πληροφόρηση των πολιτών. Μια χώρα χωρίς φυλακίσεις πολιτικών αντιπάλων, χωρίς βασιλείς, χωρίς δικτάτορες.

Μια χώρα με μια  κυβέρνηση όμως που μπορεί να κρίνεται και να δίνει πολιτικές μάχες καθημερινά, όπως και οι αντίπαλοι της, κινητοποιώντας τον κόσμο – κάτι άλλωστε που ανήκει στην πολιτική παράδοση που η Μπολιβαριανή δημοκρατία εισήγαγε. Η συλλογιστική που καθαγιάζει την αντιπολίτευση δαιμονοποιώντας την κυβέρνηση το μόνο που έχει να προσφέρει είναι να ενισχύει την στρατηγική όσων θέλουν να παίξουν σαν τελευταίο τους χαρτί αυτό του εμφυλίου πόλεμο. Ξεχνώντας ότι το τελευταίο διάστημα η πρακτική της αντιπολίτευσης θυμίζει περισσότερο την ρήση του Κλαουσεβίτς περί συνέχισης της πολιτικής με άλλα μέσα, υιοθετώντας μέσα και τακτικές που προσομοιάζουν σε σύγκρουση χαμηλής έντασης πάρα σε πολιτική αντιπαράθεση.

Σήμερα, για ακόμα μια φορά, τα μεγάλα ενημερωτικά μέσα της Ελλάδας αλλά δυστυχώς και η Δημόσια τηλεόραση επέλεξαν να προβάλουν σκηνές από τη Βενεζουέλα ξεχνώντας να μας πούν για το οικονομικό εμπάργκο, ξεχνώντας να μας πούν για τα οπλισμένα πλήθη της αντιπολίτευσης, ξεχνώντας να μας πούν για τους νεκρούς στρατιώτες από τις σφαίρες των άμαχων πληθυσμών.

Να μην αφήσουμε άλλο τη Βενεζουέλα μόνη της!

 

Θα μπορούσε να σας αρέσει

Αφήστε μίαν απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα κοινοποιηθεί.